Doorgaan naar hoofdcontent

Een nieuwe stamvader: Adam Bertoll (1680-1732)

Voor amateurgenealogen is ons land een paradijs: er zijn zoveel bronnen online beschikbaar dat er geen bijhouden aan is. En dagelijks komen er nog nieuwe bij. Daarnaast blijven de archieven natuurlijk ook fysiek beschikbaar: (bijna) altijd gratis.
 
Fragment van de  stamboom van de familie de Landas. 17e eeuw Wikipedia, Universiteit van Gent Publiek domein

 
Dat is in de landen om ons heen wel anders zoals b.v. in Duitsland. Voor een bedrag van €19,95 kun je een maand lang een beperkt aantal kerkboeken bekijken op de website van www.archion.de. Sommige “amateurgenealogen” maken daar misbruik van door op grote schaal kopieën te downloaden en deze op het internet tegen “kostprijs” aan te bieden.
 
Op de genoemde website heb ik een nieuwe stamvader gevonden, zijn vrouw, een broer en zus en zijn kinderen. En met hulp van leden van het forum van www.genealogieonline.nl lukte het de kerkboeken te transcriberen. Verder teruggaan in de zeventiende eeuw gaat niet vanwege het gebrek aan kennis van het oude geschreven Duits.  En aan het ontbreken van de juiste kerkboeken, helaas. Het ziet er zo uit:
 
Klik om te vergroten


Dit is het huwelijk van Adam:
 


"Anno 1715 sind copulirt.
Den 31ten Januarii in Griffta Adam Bartell
und Künigunda Schäfferin."

En dit de begrafenis:
 

"Den 16ten hujus in Griffta Adam Bertell [be-
erdiget, seines alters 52 Jahr und 5 Wochen"

Bron: Kirchbuch Grifte; Kurhessen-Waldeck, Landeskirchliches Archiv Kassel, Fritzlar, Grifte 1703-1738 via www.archion.de

Er is een groot leeftijdverschil tussen Adam en Künigunda. In het kerkboek heb ik echter geen andere Bertoll/Bartell/Bertell kunnen vinden behalve Adams broer Johannes. Bovendien noemt Johannes (1718-1788) zijn eerste Johan Adam zodat het bijna niet kan "missen".

Reacties

Populaire posts van deze blog

Andries Derks Homan en Marchje Jans Lovise

  INHOUD : De Witte Wieven Auguste Rodin Vastgoed van Jan Hendrik Lovise Het verdwenen land Verkoop roerende goederen Levende have Bronnen   DE WITTE WIEVEN Het is mooi weer en we gaan een eindje fietsen.    Het landschap hier in het noorden van Drenthe is afwisselend: we zien percelen met dan weer landbouw, veeteelt en hier en daar wat bos. De wegen zijn smal maar doordat het erg stil is heb je daar geen last van.    Net als in het westen moet je opletten voor de razende racefietsers. De onvermijdelijke vlaggen op z’n kop ontbreken ook hier niet: ‘blauw wit rood, boer in nood’. De huidige bebouwing met fraaie bungalows afgewisseld met gerestaureerde oude boerderijen staat in schrille tegenstelling tot de armoe van vroeger.    We slaan een zijweg in maar dat het een onverstandige keuze is zal spoedig blijken. De weg wordt steeds smaller en hobbeliger en het terrein loopt langzaam op. Bovendien verdwijnt de zon achter de wolken en een kil oostenwindje voert een natte damp aan. Verde

De biografie van mijn vader Johannes Jacobus (Jan) Barthel (4) 1903-1968 deel 3

DE TWEEDE WERELDOORLOG Inleiding Bij het verzamelen van gegevens rond de familie blijven veel vragen onbeantwoord. Het is immers kort na de oorlog - maar ook nog lang daarna - niet gebruikelijk dat er uitgebreid wordt stilgestaan bij de oorlogsperiode. “Het land moet worden opgebouwd; de handen uit de mouwen!” is het parool. Natuurlijk wordt er door de oud-verzetsstrijders wel herdacht, maar alleen tijdens de herdenking op 4 mei en op de vergaderingen en bijeenkomsten van de Bond van Oud Illegale Werkers (BOIW), waarvan mijn vader lid is geweest. Verder wordt er vooral gezwegen. Veel oud-verzetsstrijders komen daardoor in psychische problemen en ook mijn vader ontkomt niet aan een naoorlogse depressie. Dat is vanwege mijn toen nog jonge leeftijd mij ontgaan; mijn zus weet daarover te vertellen. Eigenlijk is het in het licht van de vooroorlogse jaren opmerkelijk dat degenen, die het meeste durfden, die de meeste onderduikers helpen, de communisten en de gereformeerden zijn, uiterst

Ging Opa Barthel in de fout?

Vaak kom ik niet in Haarlem en als ik er ben mag ik graag door de Zijlstraat lopen. Als jochie op de HBS bracht ik voor ƒ0,25 per boek bestellingen rond voor een boekhandel uit die straat. Nieuwe boeken roken toen een beetje naar melkchocola soms, of naar vanille, niet zo chemisch zoals nu.   Een straat met geschiedenis, denk maar aan de overval op het distributiekantoor van mijn vader in 1944 http://barthelgezocht.blogspot.com/2018/08/de-biografie-van-mijn-vader-johannes_13.html . Via de Pandpoort liep ik ’s zaterdags naar de personeelsingang om mijn vader af te halen van zijn werk.    Pandpoort aan de Zijlstraat (Wikimedia, Publiek domein)   De straat komt uit op de Barteljorisstraat met het museum van Corrie ten Boom, ook vol geschiedenis. Mijn broer Wim en ik kochten in die straat onze rails voor de eerste opwindtreintjes van Fleischmann, later elektrisch.   In de Zijlstraat staat al eeuwenlang de herberg en verkooplokaal “De Gouden Leeuw”. De winkelpui beneden is vandaag de da