Doorgaan naar hoofdcontent

De Jonge Aaltje van Roelof Nieboer (20.1) 1874-1939

Rechts "de Jonge Aaltje"
“DE JONGE AALTJE”, TOEN
Kijk, daar hebben we “de Jonge Aaltje”, een tjalk uit 1904, eigenlijk een dektjalk, dus zonder roef. 1) Waarschijnlijk is het schip als zeilschip gebouwd door de firma Huisman in Zwartsluis. De opdrachtgever was Roelof Nieboer, de oudste zoon van Elbert Nieboer (20) en Willempje van Essen (21), een broer van mijn opa Nieboer dus. In 1935 is het schip verlengd van ruim 19 naar meer dan 23 meter; dit werd vaak gedaan om het laadvermogen te vergroten. Zo kon de schipper met hetzelfde schip meer lading vervoeren en dus meer verdienen. Doordat er in deze tijd ook een ruwoliemotor geplaatst is had het schip ook genoeg vermogen om met de grotere hoeveelheid lading snel vooruit te komen. Aangezien hierdoor de woning van de schipper is komen te vervallen is er toen een roef geplaatst. 2)

“DE JONGE AALTJE”, NU
Vanaf 1978 is het schip in gebruik als woonschip, eerst met houten roef en nu met stalen roef. Ook heeft het schip een tijd twee masten gehad om mee te zeilen. Het schip is van alle gemakken voorzien, zelfs een ligbad is aanwezig. In het “achteronder” in de “kont” van het schip zit nog de originele betimmering van de woning van de eerste schipper. 3)

Bronnen:
1) Een roef is de oude scheepsterm voor de woonst of woning op een schip, het onderkomen voor de schipper en het gezin. De benaming roef wordt gebruikt voor binnenvaartschepen (Wikipedia)
2) http://www.schepencarrousel.nl/pages/schepen_jongeaaltje.html
3) www.dejongeaaltje.nl

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Andries Derks Homan en Marchje Jans Lovise

  INHOUD : De Witte Wieven Auguste Rodin Vastgoed van Jan Hendrik Lovise Het verdwenen land Verkoop roerende goederen Levende have Bronnen   DE WITTE WIEVEN Het is mooi weer en we gaan een eindje fietsen.    Het landschap hier in het noorden van Drenthe is afwisselend: we zien percelen met dan weer landbouw, veeteelt en hier en daar wat bos. De wegen zijn smal maar doordat het erg stil is heb je daar geen last van.    Net als in het westen moet je opletten voor de razende racefietsers. De onvermijdelijke vlaggen op z’n kop ontbreken ook hier niet: ‘blauw wit rood, boer in nood’. De huidige bebouwing met fraaie bungalows afgewisseld met gerestaureerde oude boerderijen staat in schrille tegenstelling tot de armoe van vroeger.    We slaan een zijweg in maar dat het een onverstandige keuze is zal spoedig blijken. De weg wordt steeds smaller en hobbeliger en het terrein loopt langzaam op. Bovendien verdwijnt de zon achter de wolken en een kil ooste...
Een reactie posten
Meer lezen

De mezenkast Update 18 juli 2021

In maart kreeg ik voor mijn verjaardag een mooi cadeau: een minicamera voor de mezenkast in de lijsterbes in de achtertuin. Daar hebben we al jaren succesvolle broedsels van koolmezen.  Aanvankelijk bleef de kast dit jaar onbewoond vanwege de kou in de lente maar half april was het zo ver. Er werden wat takjes naar binnen gegooid, die af en toe weer werden verplaatst.   Hoopvol keken we regelmatig naar het scherm van de iPad: er gebeurde niets meer.   “Zeker opgevreten door de katten” , mopperden we, hoewel we toch een kattengordel om de stam van de boom hadden laten bevestigen.  Tot onze verbazing bleken de koolmezen vorige week toch weer aan het werk te zijn gegaan. Of het ging om het zelfde koppel is niet bekend. Ze hebben ten slotte geen rugnummer.   Intussen is er een laag van mos, kleine takjes en hondenhaar ontstaan, dat door het vrouwtje wordt verbouwd tot een nestje. We noemen haar Neeltje.  De rol van de man (Arie) is tot nu toe alleen die ...
15 reacties
Meer lezen

Een biografie van Peter Jansen Nieboer (320) 1700-1775

MOOI WEER EN ZAALWHEER Het is mooi weer en we zijn een eindje aan het fietsen. Het landschap is tamelijk saai: grote stukken grasland, nauwelijks onderbroken door bospercelen. Net alsof het nog niet zo lang geleden aan het IJsselmeer is ontrukt en in lange, rechte percelen is ingedeeld. In het noorden zie je een soort verhogingen in het landschap en dat klopt ook wel want het zijn oude strandwallen, die de landerijen onder Hoophuizen en Nunspeet – want daar zij wij - meestal goed beschermd hebben tegen hoogwater van de toenmalige Zuiderzee. Er resteren nu nog enkele onderdelen ervan en de mooiste voorbeelden liggen wel aan het einde van de Bredeweg. In februari 1825 echter steeg het water tijdens een zware noordwester storm in de nacht van drie op vier februari tot een hoogte van 3,68 meter boven NAP in Harderwijk en de boerderijen op Hoophuizen moeten toen ook forse schade hebben opgelopen. Maar in 1916 ging het met hoogwater helemaal mis en verdween de laatste boerderij 1) . Het is ...
Een reactie posten
Meer lezen