Doorgaan naar hoofdcontent

Klaas' vader wordt opgebracht door de Franse marine! (1795)

EEN HUWELIJKSE BIJLAGE


Als Nicolaas (Klaas) Storm in 1820 wil trouwen (zie ook http://barthelgezocht.blogspot.com/2010/06/mijn-eerste-bijdrage-op-dit-blog-gaat.html ) kan hij geen bewijs overleggen van het overlijden van zijn vader Corstiaan. We vinden daarom bij de akte als bijlage een notariƫle verklaring, die als volgt luidt:

“Op heden den vierden November achttien honderd en twintig compareerden voor ons, Bastiaan Cornelis Nederburg, vrederegter van het Kanton Naaldwijk, District van Rotterdam, Provincie Holland, Zuider Quartier geadcisteerd met onzen Griffier, ten onzen huizen onder de Gemeente van 's Gravesande, Klaas Storm, visscher, wonende te Ter Heide, Gemeente van Monster, te kennen gevende dat hij voornemen is in het huwelijk te begeve met Geertje Baan, jonge dochter wonende te 's Gravesande. Dat hij, ofschoon den ouderdom van Acht en Twintig jaren bereikt hebbende volgens de bepalingen der Burgerlijken Wet geen huwelijk vermag aan te gaan zonder vooraf aan den Ambtenaar van den Burgerlijken Stand ter Gemeente waar zijn huwelijk staat te worden voltrokken, de bewijzen van toestemming of van overlijden zijner ouders en grootouders te hebben overgelegd.
Dat hij echter buiten de mogelijkheid is wettig bewijs te bekomen van het overlijden van zijnen vader genaamd geweest Kors Storm, in leven schipper wonende te Ter Heiden, welke in den jare Zeventien honderd vijf en Negentig met het schip hetwelk hij bevoer door twee Fransche Fregatten is genomen en te Duynkerken opgebragt, vervolgens gevankelijk naar Verviers is vervoert en eenigen dagen naer sijnen aankomst aldaar in het Hospitaal is overleden.
Dat hij daarom vier getuigen meden brengt welke hem en zijn betrekkingen zeer wel kennen en gaarnen zullen verklaren dat het hierboven door hem aangevoerde der waarheid overeenstemmig is, om verzoekende de verklaringen van gemelden getuigen wel te willen inwinnen.
Zijn vervolgens met en voor ons gecompareerd
Gerrit Zeeman, gepensioneerd … wonende te Ter Heiden, oud Twee en Veertig jaren
Jan van der Water, Zeeman wonende te Ter Heiden oud Acht en Veertig jaren
Cornelis Storm, Zeeman wonende te Ter Heiden oud Acht en Veertig jaren
En Pieter van der Water, visscher mede te Ter Heiden woonachtig , oud Negen en Zestig jaren.
Dewelke ieder in het bizonder hebben verklaard zeer wel te kennen den persoon van Klaas Storm, voornoemd en deszelfs betrekkingen en zeer wel te weten dat zijn vader is genaamd geweest Kors Storm in leven schipper wonende te Ter Heide, welke in den jare Zeventien Honderd Vijf en Negentig met het schip dat hij voerde door twee Fransche Fregatten is genomen, te Duynkerken opgebragt, gevankelijk naar Verviers overgevoerd en kort na zijn aankomst aldaar in het Hospitaal is overleden zonder dat het den Comparant Klaas Storm, als uithoofden der grooten afstand als uithoofden der moeijelijken communicatie mogelijk is een bewijs van het overlijden te bekomen.”
En hebben wij daarvan een acte van notoriteit opgemaakt welke alle de comparanten na gedane voorlezing met ons en onzen Griffier hebben ondertekend."

 Vervelend is, dat de plaats Verviers in Frankrijk nergens is te vinden; ja, wel in BelgiĆ« maar wat heeft het voor zin iemand gevangen te nemen en hem honderden kilometers verderop op te sluiten. Het ziet er naar uit dat de ambtenaar van de Burgerlijke Stand er een potje van heeft gemaakt en de naam van de plaats heeft verbasterd. Wie het weet mag het zeggen.



Bron: Huwelijkse Bijlage Burgerlijke Stand Huwelijken Monster aktenr.26

Reacties

Populaire posts van deze blog

Andries Derks Homan en Marchje Jans Lovise

  INHOUD : De Witte Wieven Auguste Rodin Vastgoed van Jan Hendrik Lovise Het verdwenen land Verkoop roerende goederen Levende have Bronnen   DE WITTE WIEVEN Het is mooi weer en we gaan een eindje fietsen.    Het landschap hier in het noorden van Drenthe is afwisselend: we zien percelen met dan weer landbouw, veeteelt en hier en daar wat bos. De wegen zijn smal maar doordat het erg stil is heb je daar geen last van.    Net als in het westen moet je opletten voor de razende racefietsers. De onvermijdelijke vlaggen op z’n kop ontbreken ook hier niet: ‘blauw wit rood, boer in nood’. De huidige bebouwing met fraaie bungalows afgewisseld met gerestaureerde oude boerderijen staat in schrille tegenstelling tot de armoe van vroeger.    We slaan een zijweg in maar dat het een onverstandige keuze is zal spoedig blijken. De weg wordt steeds smaller en hobbeliger en het terrein loopt langzaam op. Bovendien verdwijnt de zon achter de wolken en een kil ooste...

De mezenkast Update 18 juli 2021

In maart kreeg ik voor mijn verjaardag een mooi cadeau: een minicamera voor de mezenkast in de lijsterbes in de achtertuin. Daar hebben we al jaren succesvolle broedsels van koolmezen.  Aanvankelijk bleef de kast dit jaar onbewoond vanwege de kou in de lente maar half april was het zo ver. Er werden wat takjes naar binnen gegooid, die af en toe weer werden verplaatst.   Hoopvol keken we regelmatig naar het scherm van de iPad: er gebeurde niets meer.   “Zeker opgevreten door de katten” , mopperden we, hoewel we toch een kattengordel om de stam van de boom hadden laten bevestigen.  Tot onze verbazing bleken de koolmezen vorige week toch weer aan het werk te zijn gegaan. Of het ging om het zelfde koppel is niet bekend. Ze hebben ten slotte geen rugnummer.   Intussen is er een laag van mos, kleine takjes en hondenhaar ontstaan, dat door het vrouwtje wordt verbouwd tot een nestje. We noemen haar Neeltje.  De rol van de man (Arie) is tot nu toe alleen die ...

Een biografie van Peter Jansen Nieboer (320) 1700-1775

MOOI WEER EN ZAALWHEER Het is mooi weer en we zijn een eindje aan het fietsen. Het landschap is tamelijk saai: grote stukken grasland, nauwelijks onderbroken door bospercelen. Net alsof het nog niet zo lang geleden aan het IJsselmeer is ontrukt en in lange, rechte percelen is ingedeeld. In het noorden zie je een soort verhogingen in het landschap en dat klopt ook wel want het zijn oude strandwallen, die de landerijen onder Hoophuizen en Nunspeet – want daar zij wij - meestal goed beschermd hebben tegen hoogwater van de toenmalige Zuiderzee. Er resteren nu nog enkele onderdelen ervan en de mooiste voorbeelden liggen wel aan het einde van de Bredeweg. In februari 1825 echter steeg het water tijdens een zware noordwester storm in de nacht van drie op vier februari tot een hoogte van 3,68 meter boven NAP in Harderwijk en de boerderijen op Hoophuizen moeten toen ook forse schade hebben opgelopen. Maar in 1916 ging het met hoogwater helemaal mis en verdween de laatste boerderij 1) . Het is ...