Doorgaan naar hoofdcontent

De verbouwing week 3

2019-01-21
Vandaag hebben we de elektricien over de vloer. Na veertig jaar is er in de meterkast een soort allegaartje van stroomgroepen ontstaan door uitbreiding ten behoeve van diverse apparatuur. Meer groepen scheen veiliger te zijn, zo veilig dat Marc van Duivenvoorde – dat is de electricien – alles afkeurde en een nieuwe groepenkast gaat aanleggen. Bovendien moeten er nieuwe leidingen naar de keuken worden aangelegd en daarom is het plafond in de gang open gebroken. Enfin, dat had ik in week 1 al gememoreerd.

AHA!
Bij het rondkijken naar de chaos, die in de tuin is ontstaan viel mijn oog op een voorwerp, dat mogelijk niet behoort voor te komen in de gereedschapskist van een timmerman of van welke vakman dan ook:


ETEN
Er zijn mensen, die zich afvragen hoe wij tijdens de verbouwing eten. Nou, gewoon netjes met vork en mes. Oh, wát we eten? Nou, bij voorbeeld:
Kabeljauwhaasje en papillot
Twee kabeljauwhaasjes
1½ ons fijn gesneden prei
1 ons julienne peen
2 vellen bakpapier (vochtig)
Alles op bakpapier doen met een scheutje wijn en een klontje boter
Inpakken en twintig minuten op 175 graden in de Airfryer.

ALARM
Je kan niet even een boodschapje doen of de jongens maken er een potje van. Opnieuw was het zo’n stofbende dat de rookmelder – nu die boven in de gang hangt – luid van zich afbeet. Alle ramen en deuren tegen elkaar open zetten, het hielp niet want er stond geen zuchtje wind. Dan maar weer stoffen en dweilen. En Wil komt pas donderdag weer voor het schoonmaken.
Met veel kabaal is de keukentussendeur verwijderd, alsmede het kozijn en is de nieuwe deur geplaatst.


2019-01-22
Vandaag wordt een begin gemaakt met de afwerking van de wanden van de keuken. Bovendien worden de voorbereidingen getroffen voor de tegelvloer in de keuken en de gang. Dat betekent dat we niet meer bij de gangkast kunnen komen om een biertje of zo te pakken. Gelukkig zit de koelkast boven nog vol. Bij Weijntjes hebben we een deurkruk besteld voor de tussendeur; deze is het geworden: https://www.weijntjes.nl/p/deurkruk-chroom-taps-rond-model-zwarte-greep/51896/


De nieuwe radiator in de kamer is opgehangen maar die gaat er ook weer af: dan kunnen stukadoor en schilder er straks beter bij om de boel af te werken. De leidingen zijn netjes in de muur weggewerkt. Voor de goede orde: de kleur van de radiator is wit, dat u het maar weet.

2019-01-24/5
De keukenvloer en de gang zijn betegeld. De jongens hebben opgeruimd, de laadbak is opgehaald en de schaftkeet is ook weg. Dinsdag komt de stukadoor en dan moet de boel twee weken drogen voordat de schilder kan werken.


Oh ja, er kwam ook nog een gat in het dak van de uitbouw: voor de afvoerpijp van de afzuigkap.








Reacties

  1. Mooie verteltrant Cees!
    En de deurkruk ... precies goed. Past in jullie huis!
    Succes de komende week.
    Frits en Gesiena

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat leuk om het zo mee te beleven!
    Liefs, Madelein

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Andries Derks Homan en Marchje Jans Lovise

  INHOUD : De Witte Wieven Auguste Rodin Vastgoed van Jan Hendrik Lovise Het verdwenen land Verkoop roerende goederen Levende have Bronnen   DE WITTE WIEVEN Het is mooi weer en we gaan een eindje fietsen.    Het landschap hier in het noorden van Drenthe is afwisselend: we zien percelen met dan weer landbouw, veeteelt en hier en daar wat bos. De wegen zijn smal maar doordat het erg stil is heb je daar geen last van.    Net als in het westen moet je opletten voor de razende racefietsers. De onvermijdelijke vlaggen op z’n kop ontbreken ook hier niet: ‘blauw wit rood, boer in nood’. De huidige bebouwing met fraaie bungalows afgewisseld met gerestaureerde oude boerderijen staat in schrille tegenstelling tot de armoe van vroeger.    We slaan een zijweg in maar dat het een onverstandige keuze is zal spoedig blijken. De weg wordt steeds smaller en hobbeliger en het terrein loopt langzaam op. Bovendien verdwijnt de zon achter de wolken en een kil ooste...

De mezenkast Update 18 juli 2021

In maart kreeg ik voor mijn verjaardag een mooi cadeau: een minicamera voor de mezenkast in de lijsterbes in de achtertuin. Daar hebben we al jaren succesvolle broedsels van koolmezen.  Aanvankelijk bleef de kast dit jaar onbewoond vanwege de kou in de lente maar half april was het zo ver. Er werden wat takjes naar binnen gegooid, die af en toe weer werden verplaatst.   Hoopvol keken we regelmatig naar het scherm van de iPad: er gebeurde niets meer.   “Zeker opgevreten door de katten” , mopperden we, hoewel we toch een kattengordel om de stam van de boom hadden laten bevestigen.  Tot onze verbazing bleken de koolmezen vorige week toch weer aan het werk te zijn gegaan. Of het ging om het zelfde koppel is niet bekend. Ze hebben ten slotte geen rugnummer.   Intussen is er een laag van mos, kleine takjes en hondenhaar ontstaan, dat door het vrouwtje wordt verbouwd tot een nestje. We noemen haar Neeltje.  De rol van de man (Arie) is tot nu toe alleen die ...

Een biografie van Peter Jansen Nieboer (320) 1700-1775

MOOI WEER EN ZAALWHEER Het is mooi weer en we zijn een eindje aan het fietsen. Het landschap is tamelijk saai: grote stukken grasland, nauwelijks onderbroken door bospercelen. Net alsof het nog niet zo lang geleden aan het IJsselmeer is ontrukt en in lange, rechte percelen is ingedeeld. In het noorden zie je een soort verhogingen in het landschap en dat klopt ook wel want het zijn oude strandwallen, die de landerijen onder Hoophuizen en Nunspeet – want daar zij wij - meestal goed beschermd hebben tegen hoogwater van de toenmalige Zuiderzee. Er resteren nu nog enkele onderdelen ervan en de mooiste voorbeelden liggen wel aan het einde van de Bredeweg. In februari 1825 echter steeg het water tijdens een zware noordwester storm in de nacht van drie op vier februari tot een hoogte van 3,68 meter boven NAP in Harderwijk en de boerderijen op Hoophuizen moeten toen ook forse schade hebben opgelopen. Maar in 1916 ging het met hoogwater helemaal mis en verdween de laatste boerderij 1) . Het is ...