Doorgaan naar hoofdcontent

Kolkstraat 11 in Nijkerk

HUISNUMMER 476, KADASTRAAL BEKEND: SECTIE B NUMMER 825



Dit is de winkel in serviezen en aardewerk van mijn oudtantes Aal en Co Nieboer in Nijkerk, 1) dat ergens eind vorige eeuw is afgebroken om plaats te maken voor nieuwbouw. Het pand is lang in het bezit geweest van de familie Nieboer. Voor zo ver ik heb kunnen nagaan was Roelof Peters Nieboer (1742-1834) in 1829 de eerste eigenaar 2) en zijn dochter Gerarda (1791-1866) erfde het in 1834 na het overlijden van haar ouders. 3) Ze woonde als weduwe van de chirurgijn Johan David Reichard 4) toen al in met haar dochter Aleida. Na haar overlijden zien we dat haar neef Roelof Nieboer (1812-1887) 5) het pand bewoont waarna diens zoon Peter (1851-1923) 6) er een winkel heeft. Peter was ongehuwd en liet geen bloedverwanten in de rechte linie na. Hij bepaalde in zijn laatste wil dat de gehele nalatenschap inclusief “het Onroerend goed te Nijkerk, bij het Kadaster dier Gemeente bekend in Sectie B, onder de nummers 825 en 3489 te zamen groot 2 aren 79 centiaren “ – Kolkstraat 11 dus - met een geschatte verkoopwaarde van Æ’ 3.400 ten goede komt aan zijn nichten Jacobje Nieboer en Aaltje Nieboer, mijn oudtantes dus. 6)

Bronnen:
1) de foto komt uit het familiearchief van mijn neef Henk Nieboer waarvoor dank
2) Bevolkingsregister Nijkerk 1830-1840 via Familysearch image 757
3) Memorie van Successie 16 december 1834 via Gelders Archief
4) Burgerlijke Stand Overlijden Nijkerk aktenummer 89
5) Bevolkingsregister Nijkerk 1850-1860 via Familysearch image 572
6) Memorie van Successie 9 juli 1924 via Gelders Archief

Reacties

Populaire posts van deze blog

Andries Derks Homan en Marchje Jans Lovise

  INHOUD : De Witte Wieven Auguste Rodin Vastgoed van Jan Hendrik Lovise Het verdwenen land Verkoop roerende goederen Levende have Bronnen   DE WITTE WIEVEN Het is mooi weer en we gaan een eindje fietsen.    Het landschap hier in het noorden van Drenthe is afwisselend: we zien percelen met dan weer landbouw, veeteelt en hier en daar wat bos. De wegen zijn smal maar doordat het erg stil is heb je daar geen last van.    Net als in het westen moet je opletten voor de razende racefietsers. De onvermijdelijke vlaggen op z’n kop ontbreken ook hier niet: ‘blauw wit rood, boer in nood’. De huidige bebouwing met fraaie bungalows afgewisseld met gerestaureerde oude boerderijen staat in schrille tegenstelling tot de armoe van vroeger.    We slaan een zijweg in maar dat het een onverstandige keuze is zal spoedig blijken. De weg wordt steeds smaller en hobbeliger en het terrein loopt langzaam op. Bovendien verdwijnt de zon achter de wolken en een kil ooste...

De mezenkast Update 18 juli 2021

In maart kreeg ik voor mijn verjaardag een mooi cadeau: een minicamera voor de mezenkast in de lijsterbes in de achtertuin. Daar hebben we al jaren succesvolle broedsels van koolmezen.  Aanvankelijk bleef de kast dit jaar onbewoond vanwege de kou in de lente maar half april was het zo ver. Er werden wat takjes naar binnen gegooid, die af en toe weer werden verplaatst.   Hoopvol keken we regelmatig naar het scherm van de iPad: er gebeurde niets meer.   “Zeker opgevreten door de katten” , mopperden we, hoewel we toch een kattengordel om de stam van de boom hadden laten bevestigen.  Tot onze verbazing bleken de koolmezen vorige week toch weer aan het werk te zijn gegaan. Of het ging om het zelfde koppel is niet bekend. Ze hebben ten slotte geen rugnummer.   Intussen is er een laag van mos, kleine takjes en hondenhaar ontstaan, dat door het vrouwtje wordt verbouwd tot een nestje. We noemen haar Neeltje.  De rol van de man (Arie) is tot nu toe alleen die ...

Een biografie van Peter Jansen Nieboer (320) 1700-1775

MOOI WEER EN ZAALWHEER Het is mooi weer en we zijn een eindje aan het fietsen. Het landschap is tamelijk saai: grote stukken grasland, nauwelijks onderbroken door bospercelen. Net alsof het nog niet zo lang geleden aan het IJsselmeer is ontrukt en in lange, rechte percelen is ingedeeld. In het noorden zie je een soort verhogingen in het landschap en dat klopt ook wel want het zijn oude strandwallen, die de landerijen onder Hoophuizen en Nunspeet – want daar zij wij - meestal goed beschermd hebben tegen hoogwater van de toenmalige Zuiderzee. Er resteren nu nog enkele onderdelen ervan en de mooiste voorbeelden liggen wel aan het einde van de Bredeweg. In februari 1825 echter steeg het water tijdens een zware noordwester storm in de nacht van drie op vier februari tot een hoogte van 3,68 meter boven NAP in Harderwijk en de boerderijen op Hoophuizen moeten toen ook forse schade hebben opgelopen. Maar in 1916 ging het met hoogwater helemaal mis en verdween de laatste boerderij 1) . Het is ...