Doorgaan naar hoofdcontent

De Drie Klauwen

EEN METAFOOR?
We staan hier op een knooppunt waar de drie voornaamste doorgaande wegen van Zeeland elkaar ontmoeten, in de Nieuwe West-Kraaijertpolder.



De Heemkundige Kring De Bevelanden heeft op verzoek een advies 1) uitgebracht voor de naamgeving van dit nieuwe knooppunt. Men heeft gekozen voor de naam Drie Klauwen, ontleend aan de naam van een boerderij met de naam "De Drie Klauwen", zeker ook bedoeld zoals de wegen in elkaar haken. De 17de-eeuwse boerderij werd bewoond door de familie Remijn, ons wel bekend en tot de familie Groot behorend, al is het wel een beetje ver. Hoe ver dat dan is zien we hier onder:



GEKLAUWD
De naam van de boerderij komt van de drie witte geschilderde klauwen boven het kelderraam, De informatie heb ik gepikt, geklauwd zeg maar uit het blad "de Spuije" van de Heemkundige Kring 2) maar natuurlijk heb ik eerst gevraagd of het mocht en ze vonden het goed. Dat de lezer dat maar weet want we willen geen gezeur met auteursrechten en zo.

Boerderij "De Drie Klauwen" met de klauwen rond het kelderraam 2)

Over die drie klauwen bestaan geruchten als zouden deze zijn geweest van rovers, die na een bloedig gevecht met de bewoners van de boerderij hun afgehakte handen moesten achter laten. Als afschrikwekkend voorbeeld werden ze aan de muur getimmerd. Of deze: ze zouden de afdruk zijn geweest van een wolf, die – een vluchtende man achterna zittend – in zijn woede de afdrukken op de muur achter liet. Misschien meer voor de hand liggend zijn ze bedoeld als afweer tegen boze geesten en dergelijk onheil. Boven kelderramen van boerderijen in de Zoeterwoudse Weipoort zie je veel kruisen als teken van bescherming.

Boerderij "De Drie Klauwen" met Willem Remijn (1843-1893) en zijn vrouw Jozina Acda en enkele van de kinderen 2)

Bronnen:
1) Adviesrapport Naamgeving viaducten in de Sloeweg N62 5 november 2015 door de Heemkundige Kring De Bevelanden.
2) "De Spuije" Tijdschrift van de Heemkundige Kring De Bevelanden van het Historisch Museum De Bevelanden Aflevering 96 winter 2015 pagina 36 en verder.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Andries Derks Homan en Marchje Jans Lovise

  INHOUD : De Witte Wieven Auguste Rodin Vastgoed van Jan Hendrik Lovise Het verdwenen land Verkoop roerende goederen Levende have Bronnen   DE WITTE WIEVEN Het is mooi weer en we gaan een eindje fietsen.    Het landschap hier in het noorden van Drenthe is afwisselend: we zien percelen met dan weer landbouw, veeteelt en hier en daar wat bos. De wegen zijn smal maar doordat het erg stil is heb je daar geen last van.    Net als in het westen moet je opletten voor de razende racefietsers. De onvermijdelijke vlaggen op z’n kop ontbreken ook hier niet: ‘blauw wit rood, boer in nood’. De huidige bebouwing met fraaie bungalows afgewisseld met gerestaureerde oude boerderijen staat in schrille tegenstelling tot de armoe van vroeger.    We slaan een zijweg in maar dat het een onverstandige keuze is zal spoedig blijken. De weg wordt steeds smaller en hobbeliger en het terrein loopt langzaam op. Bovendien verdwijnt de zon achter de wolken en een kil ooste...

De mezenkast Update 18 juli 2021

In maart kreeg ik voor mijn verjaardag een mooi cadeau: een minicamera voor de mezenkast in de lijsterbes in de achtertuin. Daar hebben we al jaren succesvolle broedsels van koolmezen.  Aanvankelijk bleef de kast dit jaar onbewoond vanwege de kou in de lente maar half april was het zo ver. Er werden wat takjes naar binnen gegooid, die af en toe weer werden verplaatst.   Hoopvol keken we regelmatig naar het scherm van de iPad: er gebeurde niets meer.   “Zeker opgevreten door de katten” , mopperden we, hoewel we toch een kattengordel om de stam van de boom hadden laten bevestigen.  Tot onze verbazing bleken de koolmezen vorige week toch weer aan het werk te zijn gegaan. Of het ging om het zelfde koppel is niet bekend. Ze hebben ten slotte geen rugnummer.   Intussen is er een laag van mos, kleine takjes en hondenhaar ontstaan, dat door het vrouwtje wordt verbouwd tot een nestje. We noemen haar Neeltje.  De rol van de man (Arie) is tot nu toe alleen die ...

Een biografie van Peter Jansen Nieboer (320) 1700-1775

MOOI WEER EN ZAALWHEER Het is mooi weer en we zijn een eindje aan het fietsen. Het landschap is tamelijk saai: grote stukken grasland, nauwelijks onderbroken door bospercelen. Net alsof het nog niet zo lang geleden aan het IJsselmeer is ontrukt en in lange, rechte percelen is ingedeeld. In het noorden zie je een soort verhogingen in het landschap en dat klopt ook wel want het zijn oude strandwallen, die de landerijen onder Hoophuizen en Nunspeet – want daar zij wij - meestal goed beschermd hebben tegen hoogwater van de toenmalige Zuiderzee. Er resteren nu nog enkele onderdelen ervan en de mooiste voorbeelden liggen wel aan het einde van de Bredeweg. In februari 1825 echter steeg het water tijdens een zware noordwester storm in de nacht van drie op vier februari tot een hoogte van 3,68 meter boven NAP in Harderwijk en de boerderijen op Hoophuizen moeten toen ook forse schade hebben opgelopen. Maar in 1916 ging het met hoogwater helemaal mis en verdween de laatste boerderij 1) . Het is ...