Doorgaan naar hoofdcontent

De timmerwinkel van Albertus de Bree

Weet je nog, lezer dat ik in deze post http://barthelgezocht.blogspot.com/2021/05/albertus-de-bree-1871-1915-koopt-water.html vertelde dat de timmerwinkel van Albertus de Bree (1871-1915) niet meer bestaat? 

En dat je je standpunten telkens weer moet aanpassen omdat er nieuwe gegevens bekend zijn geworden? 

Welnu: het pand bestaat nog wèl! 

Hieronder een afbeelding uit Google Streetview van nu en daaronder weer de oude foto 1) uit de genoemde post. 




De gelijkenis is treffend; kijk maar naar de sierstenen in de gevel. Alleen de raampartijen en de voordeur zijn veranderd. Het pand verkeert helaas in slechte staat van onderhoud. 
 
Hoe ik erachter gekomen ben? 
 
In een notariële akte van 17 januari 1832 2) koopt de opa van Albertus, ook een Albertus de Bree (zie http://barthelgezocht.blogspot.com/2021/06/oh-alberta.html) de timmerwinkel. In deze akte staat de naam van de verkopende partij, de weduwe van ene Arie Blom. 
 
De notaris geeft aan, dat het kadastraal nummer van de winkel A43 is. En via de website van het Historisch en Geografisch Informatiesysteem heb ik na enig zoeken gevonden waar het pand ongeveer moest staan.
 
De timmerwinkel; nu Dorpsstraat 107, Broek op Langedijk (Google Maps)


 
Tot mijn verrassing staan daar de geografische coördinaten 52.67904,4.80750 vermeld, die ingevuld bij Google Maps de exacte locatie opleveren op de kaart. 
 
Probeer het zelf met behulp van Google Maps ook eens. 
En dat wil ik even met jullie delen.
 
Bronnen:
1) Website van Oneindig Noordholland
2) Notarieel Archief Alkmaar Notaris Moraaz 1824-1863 aktenummer 11 van 17 januari 1832 via de website van het Regionaal Archief Alkmaar image 21 en verder

Reacties

Populaire posts van deze blog

Andries Derks Homan en Marchje Jans Lovise

  INHOUD : De Witte Wieven Auguste Rodin Vastgoed van Jan Hendrik Lovise Het verdwenen land Verkoop roerende goederen Levende have Bronnen   DE WITTE WIEVEN Het is mooi weer en we gaan een eindje fietsen.    Het landschap hier in het noorden van Drenthe is afwisselend: we zien percelen met dan weer landbouw, veeteelt en hier en daar wat bos. De wegen zijn smal maar doordat het erg stil is heb je daar geen last van.    Net als in het westen moet je opletten voor de razende racefietsers. De onvermijdelijke vlaggen op z’n kop ontbreken ook hier niet: ‘blauw wit rood, boer in nood’. De huidige bebouwing met fraaie bungalows afgewisseld met gerestaureerde oude boerderijen staat in schrille tegenstelling tot de armoe van vroeger.    We slaan een zijweg in maar dat het een onverstandige keuze is zal spoedig blijken. De weg wordt steeds smaller en hobbeliger en het terrein loopt langzaam op. Bovendien verdwijnt de zon achter de wolken en een kil ooste...

De mezenkast Update 18 juli 2021

In maart kreeg ik voor mijn verjaardag een mooi cadeau: een minicamera voor de mezenkast in de lijsterbes in de achtertuin. Daar hebben we al jaren succesvolle broedsels van koolmezen.  Aanvankelijk bleef de kast dit jaar onbewoond vanwege de kou in de lente maar half april was het zo ver. Er werden wat takjes naar binnen gegooid, die af en toe weer werden verplaatst.   Hoopvol keken we regelmatig naar het scherm van de iPad: er gebeurde niets meer.   “Zeker opgevreten door de katten” , mopperden we, hoewel we toch een kattengordel om de stam van de boom hadden laten bevestigen.  Tot onze verbazing bleken de koolmezen vorige week toch weer aan het werk te zijn gegaan. Of het ging om het zelfde koppel is niet bekend. Ze hebben ten slotte geen rugnummer.   Intussen is er een laag van mos, kleine takjes en hondenhaar ontstaan, dat door het vrouwtje wordt verbouwd tot een nestje. We noemen haar Neeltje.  De rol van de man (Arie) is tot nu toe alleen die ...

Een biografie van Peter Jansen Nieboer (320) 1700-1775

MOOI WEER EN ZAALWHEER Het is mooi weer en we zijn een eindje aan het fietsen. Het landschap is tamelijk saai: grote stukken grasland, nauwelijks onderbroken door bospercelen. Net alsof het nog niet zo lang geleden aan het IJsselmeer is ontrukt en in lange, rechte percelen is ingedeeld. In het noorden zie je een soort verhogingen in het landschap en dat klopt ook wel want het zijn oude strandwallen, die de landerijen onder Hoophuizen en Nunspeet – want daar zij wij - meestal goed beschermd hebben tegen hoogwater van de toenmalige Zuiderzee. Er resteren nu nog enkele onderdelen ervan en de mooiste voorbeelden liggen wel aan het einde van de Bredeweg. In februari 1825 echter steeg het water tijdens een zware noordwester storm in de nacht van drie op vier februari tot een hoogte van 3,68 meter boven NAP in Harderwijk en de boerderijen op Hoophuizen moeten toen ook forse schade hebben opgelopen. Maar in 1916 ging het met hoogwater helemaal mis en verdween de laatste boerderij 1) . Het is ...