Doorgaan naar hoofdcontent

Een nieuwe stamvader: Adam Bertoll (1680-1732)

Voor amateurgenealogen is ons land een paradijs: er zijn zoveel bronnen online beschikbaar dat er geen bijhouden aan is. En dagelijks komen er nog nieuwe bij. Daarnaast blijven de archieven natuurlijk ook fysiek beschikbaar: (bijna) altijd gratis.
 
Fragment van de  stamboom van de familie de Landas. 17e eeuw Wikipedia, Universiteit van Gent Publiek domein

 
Dat is in de landen om ons heen wel anders zoals b.v. in Duitsland. Voor een bedrag van €19,95 kun je een maand lang een beperkt aantal kerkboeken bekijken op de website van www.archion.de. Sommige “amateurgenealogen” maken daar misbruik van door op grote schaal kopieën te downloaden en deze op het internet tegen “kostprijs” aan te bieden.
 
Op de genoemde website heb ik een nieuwe stamvader gevonden, zijn vrouw, een broer en zus en zijn kinderen. En met hulp van leden van het forum van www.genealogieonline.nl lukte het de kerkboeken te transcriberen. Verder teruggaan in de zeventiende eeuw gaat niet vanwege het gebrek aan kennis van het oude geschreven Duits.  En aan het ontbreken van de juiste kerkboeken, helaas. Het ziet er zo uit:
 
Klik om te vergroten


Dit is het huwelijk van Adam:
 


"Anno 1715 sind copulirt.
Den 31ten Januarii in Griffta Adam Bartell
und Künigunda Schäfferin."

En dit de begrafenis:
 

"Den 16ten hujus in Griffta Adam Bertell [be-
erdiget, seines alters 52 Jahr und 5 Wochen"

Bron: Kirchbuch Grifte; Kurhessen-Waldeck, Landeskirchliches Archiv Kassel, Fritzlar, Grifte 1703-1738 via www.archion.de

Er is een groot leeftijdverschil tussen Adam en Künigunda. In het kerkboek heb ik echter geen andere Bertoll/Bartell/Bertell kunnen vinden behalve Adams broer Johannes. Bovendien noemt Johannes (1718-1788) zijn eerste Johan Adam zodat het bijna niet kan "missen".

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Andries Derks Homan en Marchje Jans Lovise

  INHOUD : De Witte Wieven Auguste Rodin Vastgoed van Jan Hendrik Lovise Het verdwenen land Verkoop roerende goederen Levende have Bronnen   DE WITTE WIEVEN Het is mooi weer en we gaan een eindje fietsen.    Het landschap hier in het noorden van Drenthe is afwisselend: we zien percelen met dan weer landbouw, veeteelt en hier en daar wat bos. De wegen zijn smal maar doordat het erg stil is heb je daar geen last van.    Net als in het westen moet je opletten voor de razende racefietsers. De onvermijdelijke vlaggen op z’n kop ontbreken ook hier niet: ‘blauw wit rood, boer in nood’. De huidige bebouwing met fraaie bungalows afgewisseld met gerestaureerde oude boerderijen staat in schrille tegenstelling tot de armoe van vroeger.    We slaan een zijweg in maar dat het een onverstandige keuze is zal spoedig blijken. De weg wordt steeds smaller en hobbeliger en het terrein loopt langzaam op. Bovendien verdwijnt de zon achter de wolken en een kil ooste...
Een reactie posten
Meer lezen

De mezenkast Update 18 juli 2021

In maart kreeg ik voor mijn verjaardag een mooi cadeau: een minicamera voor de mezenkast in de lijsterbes in de achtertuin. Daar hebben we al jaren succesvolle broedsels van koolmezen.  Aanvankelijk bleef de kast dit jaar onbewoond vanwege de kou in de lente maar half april was het zo ver. Er werden wat takjes naar binnen gegooid, die af en toe weer werden verplaatst.   Hoopvol keken we regelmatig naar het scherm van de iPad: er gebeurde niets meer.   “Zeker opgevreten door de katten” , mopperden we, hoewel we toch een kattengordel om de stam van de boom hadden laten bevestigen.  Tot onze verbazing bleken de koolmezen vorige week toch weer aan het werk te zijn gegaan. Of het ging om het zelfde koppel is niet bekend. Ze hebben ten slotte geen rugnummer.   Intussen is er een laag van mos, kleine takjes en hondenhaar ontstaan, dat door het vrouwtje wordt verbouwd tot een nestje. We noemen haar Neeltje.  De rol van de man (Arie) is tot nu toe alleen die ...
15 reacties
Meer lezen

Een biografie van Peter Jansen Nieboer (320) 1700-1775

MOOI WEER EN ZAALWHEER Het is mooi weer en we zijn een eindje aan het fietsen. Het landschap is tamelijk saai: grote stukken grasland, nauwelijks onderbroken door bospercelen. Net alsof het nog niet zo lang geleden aan het IJsselmeer is ontrukt en in lange, rechte percelen is ingedeeld. In het noorden zie je een soort verhogingen in het landschap en dat klopt ook wel want het zijn oude strandwallen, die de landerijen onder Hoophuizen en Nunspeet – want daar zij wij - meestal goed beschermd hebben tegen hoogwater van de toenmalige Zuiderzee. Er resteren nu nog enkele onderdelen ervan en de mooiste voorbeelden liggen wel aan het einde van de Bredeweg. In februari 1825 echter steeg het water tijdens een zware noordwester storm in de nacht van drie op vier februari tot een hoogte van 3,68 meter boven NAP in Harderwijk en de boerderijen op Hoophuizen moeten toen ook forse schade hebben opgelopen. Maar in 1916 ging het met hoogwater helemaal mis en verdween de laatste boerderij 1) . Het is ...
Een reactie posten
Meer lezen