Doorgaan naar hoofdcontent

Peter Jansen Nieboer (1700-1775) nawoord

Eerst even duiden waar hij staat in de familie: 

PETERS GELDKRAAN
Dat Peter Jansen Nieboer (1700-1775) zélf en zijn (voor)ouders in staat geweest zijn onroerend goed te kopen en/of te beheren, daarover heb ik geen gegevens kunnen vinden. Daarvoor heb ik zowel de zogenaamde Recognitieboeken in Harderwijk als wel de Protocollen van Bezwaar van Doornspijk en het Oude Rechterlijk Archief van Nunspeet doorzocht. Waar kwam dan wél het geld vandaan kwam om het herengoed de Bockhorst te kunnen kopen? (Lees hier nog even over Peter en zijn Bockhorst terug: http://barthelgezocht.blogspot.com/2019/11/een-biografie-van-peter-jansen-nieboer_12.html  ) Daarvoor moeten we kijken naar Peters vrouw Gerritje Roelofs, ook wel Engelenburg genoemd. Zij is een telg uit een welvarend geslacht en in ieder geval heb ik vanuit haar familie diverse verervingen kunnen vinden, die hebben kunnen leiden tot de financiering van het herengoed. In ieder geval was zij erfgename van haar tante Petronella Wichmans, 1) haar vader Roelof Wigmansz in 1714 2) en later haar kinderen in 1761 van haar broer Eijbert (Egbert). 3) De omvang van het vermogen van de familie heb ik niet kunnen vinden maar als voorbeeld kan dienen het Erve Engelenburg, dat nog steeds bestaat. Het was in bezit van de broer van Gerritje, Wigman Roelofs Engelenburg. 1) 

Het Erve Engelenburg

 Bronnen: 
1) Transcriptie Recognitie Boek der Stad Harderwijck 1733-1754 (1) (Oud Rechterlijk Archief Harderwijk, inventaris 152) via de website van Historisch Kenniscentrum Harderwijk 
2) Regest Recognitie Boek der Stad Harderwijck 1711-1733 (Oud Rechterlijk Archief Harderwijk, inventaris 151) via de website van Historisch Kenniscentrum Harderwijk 
3) Oud Rechterlijk Archief Harderwijk, inventarisnummer 153 1754-1765 Recognitie Boek der Stad Harderwijck begonnen 1 mei 1754

Reacties

Populaire posts van deze blog

Andries Derks Homan en Marchje Jans Lovise

  INHOUD : De Witte Wieven Auguste Rodin Vastgoed van Jan Hendrik Lovise Het verdwenen land Verkoop roerende goederen Levende have Bronnen   DE WITTE WIEVEN Het is mooi weer en we gaan een eindje fietsen.    Het landschap hier in het noorden van Drenthe is afwisselend: we zien percelen met dan weer landbouw, veeteelt en hier en daar wat bos. De wegen zijn smal maar doordat het erg stil is heb je daar geen last van.    Net als in het westen moet je opletten voor de razende racefietsers. De onvermijdelijke vlaggen op z’n kop ontbreken ook hier niet: ‘blauw wit rood, boer in nood’. De huidige bebouwing met fraaie bungalows afgewisseld met gerestaureerde oude boerderijen staat in schrille tegenstelling tot de armoe van vroeger.    We slaan een zijweg in maar dat het een onverstandige keuze is zal spoedig blijken. De weg wordt steeds smaller en hobbeliger en het terrein loopt langzaam op. Bovendien verdwijnt de zon achter de wolken en een kil ooste...

De mezenkast Update 18 juli 2021

In maart kreeg ik voor mijn verjaardag een mooi cadeau: een minicamera voor de mezenkast in de lijsterbes in de achtertuin. Daar hebben we al jaren succesvolle broedsels van koolmezen.  Aanvankelijk bleef de kast dit jaar onbewoond vanwege de kou in de lente maar half april was het zo ver. Er werden wat takjes naar binnen gegooid, die af en toe weer werden verplaatst.   Hoopvol keken we regelmatig naar het scherm van de iPad: er gebeurde niets meer.   “Zeker opgevreten door de katten” , mopperden we, hoewel we toch een kattengordel om de stam van de boom hadden laten bevestigen.  Tot onze verbazing bleken de koolmezen vorige week toch weer aan het werk te zijn gegaan. Of het ging om het zelfde koppel is niet bekend. Ze hebben ten slotte geen rugnummer.   Intussen is er een laag van mos, kleine takjes en hondenhaar ontstaan, dat door het vrouwtje wordt verbouwd tot een nestje. We noemen haar Neeltje.  De rol van de man (Arie) is tot nu toe alleen die ...

Een biografie van Peter Jansen Nieboer (320) 1700-1775

MOOI WEER EN ZAALWHEER Het is mooi weer en we zijn een eindje aan het fietsen. Het landschap is tamelijk saai: grote stukken grasland, nauwelijks onderbroken door bospercelen. Net alsof het nog niet zo lang geleden aan het IJsselmeer is ontrukt en in lange, rechte percelen is ingedeeld. In het noorden zie je een soort verhogingen in het landschap en dat klopt ook wel want het zijn oude strandwallen, die de landerijen onder Hoophuizen en Nunspeet – want daar zij wij - meestal goed beschermd hebben tegen hoogwater van de toenmalige Zuiderzee. Er resteren nu nog enkele onderdelen ervan en de mooiste voorbeelden liggen wel aan het einde van de Bredeweg. In februari 1825 echter steeg het water tijdens een zware noordwester storm in de nacht van drie op vier februari tot een hoogte van 3,68 meter boven NAP in Harderwijk en de boerderijen op Hoophuizen moeten toen ook forse schade hebben opgelopen. Maar in 1916 ging het met hoogwater helemaal mis en verdween de laatste boerderij 1) . Het is ...