Doorgaan naar hoofdcontent

Feest in de Achterstraat van Hardenberg

 

INHOUD
  • Feest in de Achterstraat
  • Zoekplaatje.nl
  • Een lange aanloop naar de familie
  • Wat hebben Jennigje Nieboer en Jennigjen Leusink met elkaar te maken?
 
FEEST IN DE ACHTERSTRAAT
Het is september 1923 en we zijn in Hardenberg. Er is feest, dat is wel duidelijk te zien op deze foto hier onder uit het archief van mijn moeder. 
 
Klik op de foto om te vergroten



Binnen de familie is bij niemand bekend wat zich hier afspeelt en om wie het gaat. Een soort zoekplaatje, dus. Hoe weten we dan dat we in Hardenberg zijn, zal de lezer zich afvragen. Dat zal verderop blijken
 
ZOEKPLAATJES.NL
En de lezer dacht zeker dat die de enige was, die foto’s bezit waarvan je denkt: het komt me bekend voor maar verder heb ik geen idee wat de voorstelling moet betekenen. 
 
Daar is www.zoekplaatjes.nl voor gestart. Op deze website staan plaatjes waarvan niet bekend is waar ze zijn gemaakt. Of wie er op staat. Bovenstaande foto is voor mij op hun site geplaatst en binnen 24 uur wist ik om welke straat het gaat. 
 
Toen er nóg iemand wist wanneer de afdruk gemaakt was en bij welke gelegenheid vond ik in de Provinciale Overijsselsche en Zwolsche Courant van 22 september 1923 daarvan de bevestiging. “Naar aanleiding van een adres van bewoners van de Achterstraat, om ter herinnering aan de gevierde feesten den naam dier straat te veranderen in Wilhelminastraat...” enz. 
 
De naam van de straat was dus veranderd en dat was de reden voor het feest.
 
EEN LANGE AANLOOP NAAR DE FAMILIE
Het verband met de familie Nieboer zal nog niet helemaal duidelijk zijn. Dat komt nog wel. We blijven in Hardenberg want daar zit de Historische Vereniging Hardenberg. Ze blijken dezelfde foto in hun bestand te hebben. En bovendien is ook nog bekend wie de personen op de afbeelding zijn. 
 
Op de voorste rij, tweede van links (rode pijl) zien we een oude dame staan, ene Juffrouw Scholten volgens de uitleg. 
 
Als een oude dame vroeger “juffrouw” werd genoemd, dan was ze weduwe. Een zekere Jennigjen Leusink was getrouwd met Gerrit Jan Scholten, overleden in 1884. Ze hadden een dochter Gerritdina Scholten en die was gehuwd met Hendrik Wilhelm Nieboer, mijn opa van moeders kant. Gerritdina was dus de moeder van mijn moeder. En zo komen we weer in de familie. Kijk maar:
 

 

WAT HEBBEN JENNIGJE NIEBOER EN JENNIGJEN LEUSINK MET ELKAAR TE MAKEN?
Klik om te vergroten

Er is nog een foto, waarvan niemand wist waar die genomen is. En wie die oude dame is, die voor de deur staat. Ook dat is nu opgelost. 
 
Want bij vergroting is de gelijkenis met het oudje op de groepsfoto treffend. 
 
Volgens een medewerker van de Historische Vereniging Hardenberg heeft zo’n huisje, waar ze voor de deur staat, in de Hardenbergse Achterstraat gestaan. Het grootste gedeelte van de Achterstraat is helaas gesloopt. 
 
En dan tot slot. 
 
Mijn tante Jenny (Jennigje Nieboer 1909-2002) is de laatste van een lange reeks vernoemingen die terug gaat tot Jannigjen Roelofs van ca 1721. Tenzij mijn tante nog (achter)kleinkinderen heeft, die ik niet ken. Die moeten zich dan maar melden.

 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Andries Derks Homan en Marchje Jans Lovise

  INHOUD : De Witte Wieven Auguste Rodin Vastgoed van Jan Hendrik Lovise Het verdwenen land Verkoop roerende goederen Levende have Bronnen   DE WITTE WIEVEN Het is mooi weer en we gaan een eindje fietsen.    Het landschap hier in het noorden van Drenthe is afwisselend: we zien percelen met dan weer landbouw, veeteelt en hier en daar wat bos. De wegen zijn smal maar doordat het erg stil is heb je daar geen last van.    Net als in het westen moet je opletten voor de razende racefietsers. De onvermijdelijke vlaggen op z’n kop ontbreken ook hier niet: ‘blauw wit rood, boer in nood’. De huidige bebouwing met fraaie bungalows afgewisseld met gerestaureerde oude boerderijen staat in schrille tegenstelling tot de armoe van vroeger.    We slaan een zijweg in maar dat het een onverstandige keuze is zal spoedig blijken. De weg wordt steeds smaller en hobbeliger en het terrein loopt langzaam op. Bovendien verdwijnt de zon achter de wolken en een kil ooste...
Een reactie posten
Meer lezen

De mezenkast Update 18 juli 2021

In maart kreeg ik voor mijn verjaardag een mooi cadeau: een minicamera voor de mezenkast in de lijsterbes in de achtertuin. Daar hebben we al jaren succesvolle broedsels van koolmezen.  Aanvankelijk bleef de kast dit jaar onbewoond vanwege de kou in de lente maar half april was het zo ver. Er werden wat takjes naar binnen gegooid, die af en toe weer werden verplaatst.   Hoopvol keken we regelmatig naar het scherm van de iPad: er gebeurde niets meer.   “Zeker opgevreten door de katten” , mopperden we, hoewel we toch een kattengordel om de stam van de boom hadden laten bevestigen.  Tot onze verbazing bleken de koolmezen vorige week toch weer aan het werk te zijn gegaan. Of het ging om het zelfde koppel is niet bekend. Ze hebben ten slotte geen rugnummer.   Intussen is er een laag van mos, kleine takjes en hondenhaar ontstaan, dat door het vrouwtje wordt verbouwd tot een nestje. We noemen haar Neeltje.  De rol van de man (Arie) is tot nu toe alleen die ...
15 reacties
Meer lezen

Een biografie van Peter Jansen Nieboer (320) 1700-1775

MOOI WEER EN ZAALWHEER Het is mooi weer en we zijn een eindje aan het fietsen. Het landschap is tamelijk saai: grote stukken grasland, nauwelijks onderbroken door bospercelen. Net alsof het nog niet zo lang geleden aan het IJsselmeer is ontrukt en in lange, rechte percelen is ingedeeld. In het noorden zie je een soort verhogingen in het landschap en dat klopt ook wel want het zijn oude strandwallen, die de landerijen onder Hoophuizen en Nunspeet – want daar zij wij - meestal goed beschermd hebben tegen hoogwater van de toenmalige Zuiderzee. Er resteren nu nog enkele onderdelen ervan en de mooiste voorbeelden liggen wel aan het einde van de Bredeweg. In februari 1825 echter steeg het water tijdens een zware noordwester storm in de nacht van drie op vier februari tot een hoogte van 3,68 meter boven NAP in Harderwijk en de boerderijen op Hoophuizen moeten toen ook forse schade hebben opgelopen. Maar in 1916 ging het met hoogwater helemaal mis en verdween de laatste boerderij 1) . Het is ...
Een reactie posten
Meer lezen