Doorgaan naar hoofdcontent

Marnixstraat 66

MARNIXSTRAAT 66
Eigenlijk heb ik nooit kunnen vaststellen wanneer het rijtje woningen in de Haarlemse Marnixstraat waarvan nummer 66 deel uitmaakt is gebouwd. Totdat ik bij navraag bij Hans van Felius van het Noordhollands Archief een kopie van een koopakte van 14 januari 1930 ontving.


Tjabel Byl en Arend Pieter van Gend zijn bouwondernemers, beiden wonende te Haarlem en zij kopen o.a. een perceel “thans kadastraal bekend gemeente Schoten, sectie B nummer 8477 groot”... – dat is het pand aan de Marnixstraat 66 - en dat zij “daarna (negentien Juni negentien honderd negen en twintig) zyn aangevangen met den bouw van een woonhuis met schuurtje; en dat in aanbouw zijnde woonhuis op dertig November jongstleden voor den prijs van zes duizend vyf honderd gulden hebben verkocht aan den comparant Ryntjes onder verplichting om dat huis geheel af te bouwen”. Verderop in de acte blijkt dat de verdere afbouwsom voor rekening komt van de verkopers, zodat Willem Rijntjes een mooie deal heeft gesloten. Want in de acte staat dus dat hij het pand kocht voor 6.500 gulden inclusief de resterende afbouwsom van 2.300 gulden. Voor de betaling van de aankoop van het pand sluit hij een hypotheek van 6.000 gulden. Zoals al eerder gemeld vertrok hij in 1935 vanuit Amsterdam naar de Marnixstraat, net als de huidige bewoner dat in 2012 deed.

Bronnen:
Notariële akten van notarissen te Haarlem (Nieuw Notarieel Archief Haarlem) 13. Notaris G. Wolzak Hzn., standplaats Haarlem 15 Repertoires 1926-1935
De foto komt uit het familiearchief

Reacties

  1. Wat kun je toch nog veel te weten komen over het verleden.
    Goed detective werk Cees en heel leuk om te weten.
    Lieve groet, Frits en Gesiena

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Andries Derks Homan en Marchje Jans Lovise

  INHOUD : De Witte Wieven Auguste Rodin Vastgoed van Jan Hendrik Lovise Het verdwenen land Verkoop roerende goederen Levende have Bronnen   DE WITTE WIEVEN Het is mooi weer en we gaan een eindje fietsen.    Het landschap hier in het noorden van Drenthe is afwisselend: we zien percelen met dan weer landbouw, veeteelt en hier en daar wat bos. De wegen zijn smal maar doordat het erg stil is heb je daar geen last van.    Net als in het westen moet je opletten voor de razende racefietsers. De onvermijdelijke vlaggen op z’n kop ontbreken ook hier niet: ‘blauw wit rood, boer in nood’. De huidige bebouwing met fraaie bungalows afgewisseld met gerestaureerde oude boerderijen staat in schrille tegenstelling tot de armoe van vroeger.    We slaan een zijweg in maar dat het een onverstandige keuze is zal spoedig blijken. De weg wordt steeds smaller en hobbeliger en het terrein loopt langzaam op. Bovendien verdwijnt de zon achter de wolken en een kil ooste...

De mezenkast Update 18 juli 2021

In maart kreeg ik voor mijn verjaardag een mooi cadeau: een minicamera voor de mezenkast in de lijsterbes in de achtertuin. Daar hebben we al jaren succesvolle broedsels van koolmezen.  Aanvankelijk bleef de kast dit jaar onbewoond vanwege de kou in de lente maar half april was het zo ver. Er werden wat takjes naar binnen gegooid, die af en toe weer werden verplaatst.   Hoopvol keken we regelmatig naar het scherm van de iPad: er gebeurde niets meer.   “Zeker opgevreten door de katten” , mopperden we, hoewel we toch een kattengordel om de stam van de boom hadden laten bevestigen.  Tot onze verbazing bleken de koolmezen vorige week toch weer aan het werk te zijn gegaan. Of het ging om het zelfde koppel is niet bekend. Ze hebben ten slotte geen rugnummer.   Intussen is er een laag van mos, kleine takjes en hondenhaar ontstaan, dat door het vrouwtje wordt verbouwd tot een nestje. We noemen haar Neeltje.  De rol van de man (Arie) is tot nu toe alleen die ...

Een biografie van Peter Jansen Nieboer (320) 1700-1775

MOOI WEER EN ZAALWHEER Het is mooi weer en we zijn een eindje aan het fietsen. Het landschap is tamelijk saai: grote stukken grasland, nauwelijks onderbroken door bospercelen. Net alsof het nog niet zo lang geleden aan het IJsselmeer is ontrukt en in lange, rechte percelen is ingedeeld. In het noorden zie je een soort verhogingen in het landschap en dat klopt ook wel want het zijn oude strandwallen, die de landerijen onder Hoophuizen en Nunspeet – want daar zij wij - meestal goed beschermd hebben tegen hoogwater van de toenmalige Zuiderzee. Er resteren nu nog enkele onderdelen ervan en de mooiste voorbeelden liggen wel aan het einde van de Bredeweg. In februari 1825 echter steeg het water tijdens een zware noordwester storm in de nacht van drie op vier februari tot een hoogte van 3,68 meter boven NAP in Harderwijk en de boerderijen op Hoophuizen moeten toen ook forse schade hebben opgelopen. Maar in 1916 ging het met hoogwater helemaal mis en verdween de laatste boerderij 1) . Het is ...